1960 - 1961 's-Gravenhage-Voorburg

Geboren in Voorburg, of Den Haag, wie zal het zeggen op 24 mei 1956, zeggen ze!
Mijn eerste bewustwording van het leven moet ergens geweest zijn toen ik 4 jaren oud was. Ik kan me herinneren dat voor de flat, waar ik blijkbaar woonde, ergens in Voorburg een groot grasveld was en dat ik daar met anderen eens met gras een groot ‘fort’ had gemaakt. Toen ik wat gras opzij deed zat daar ineens een kikker. Moet dus tot op de dag van vandaag niets van kikkers hebben. Alles over kikkers wordt hier gevonden niets voor mij dus! Uit die tijd herinner ik me ook nog dat het een heel eind lopen was naar de kleuterschool en dat ik aan de kleitafel zat. Een lange tafel met eronder een lade waarin de klei in blokken met een gat met water werd bewaard. Met die klei mocht je dus niet gooien, en dat deed ik blijkbaar wel eens.

Verder heb ik daar voor het eerst voor lijk gesolliciteerd. Het was winter en nog verder van de flat af was een sloot en daar stond ik met mijn sleetje in de hand op eerbiedige afstand te kijken bij een wak(noemen ze ook wel bijt). Een andere jongen kwam dichter bij het wak en floep daar gingen we door het ijs. wel wat verder dan hier getoond! Hij was er zo uit, was nog niet eens nat boven zijn middel. Ik was niet zo snel en kon ook niet zwemmen. Ik vroeg hem dus mij eruit te halen en dat heeft hij gedaan. Volgens mij stak alleen mijn hoofd nog boven het water uit en raakte ik niet in paniek. Waarschijnlijk had ik helemaal niet door wat er gebeurde. De foto is van de vliet bij Voorburg, de kerkbrug, wel van veel recentere datum en heeft niets met het besproken water te maken

Wellicht was het dezelfde winter, vandaar het plaatje rechts, al met dat wak maar kan ook een andere zijn geweest waar ik mijn hand openhaalde aan prikkeldraad. Het spoor was goed door de sneeuw te volgen overigens en tot op de dag van vandaag is het litteken te bewonderen. Waar kwam het door? Luiheid, niet willen omlopen met de slee en langs de helling omhoog klauteren waar je weer vanaf kon roetsen. En dan glij je wel eens uit en hang je in het prikkeldraad.

Weet ik dan niet meer van die periode? Neen het gaat zoals bij de dienstplicht, je onthoudt tenslotte alleen de leuke dingen. In dit geval de meest opvallende zaken. Het is volgens mij een soort eigen bescherming teveel herinneringen geeft een hersenoverload en dan.....niet al te best in ieder geval!
Bron verhaal maart 2005 en het laatst aangevuld/gewijzigd op 12 december 2012
tekst door mijzelf en design door Fred.