1962 - 1967 Amsterdam-Medemblik

De Lagere school ging voor mij in drie delen. Eerst ergens in Voorburg of ‘s-Gravenhage, maar daar weet ik absoluut niets meer van. Vervolgens afmaken van de 1e klas in Amsterdam, de Hudsonschool in de Roggeveenstraat ongeveer vlak naast het kindertehuis Prinses Irene waar ik in de groep Kevers vertoefde. De lokatie is tegenwoordig gelijk maar een kindertehuis is het even niet meer. En appartementen waren er toen ook niet. De functie van het tehuis is blijkbaar reeds in 1972 gewijzigd tot een blijf van mijn lijf huis of zo . Mag dat niet zo hard zeggen natuurlijk, dus laten we zeggen een opvang mogelijkheid voor probleem gevallen bij bepaalde relaties. Leest de pagina maar. wanneer ontstaan de opvang mogelijkheden voor mannen??? Ik heb wel leuke herinneringen aan het tehuis maar kan me absoluut niet veel herinneren van de periode school in Amsterdam die duurde tot en met het eerste semester van de vijfde klas. Wat ik me herinner zijn houten vloeren, kroonpennen en inktpotten in de dubbele bankjes. Met kroonpennen kan je in die vloer gooien in een getekende roos of zo. De gangen hadden stenen vloeren en waren lang en ik mocht er vaak voor straf zijn. Zo’n 40 jaar later kwam echter via de website de schoolbank.nl een zekere Wietse van Arkel boven water en daar ben ik wel eens mee naar huis geweest, hij woonde bij zijn ouders in de Roggeveenstraat, tegenover het kindertehuis op drie hoog of zo.
Moet een vriend zijn geweest. Hij herinnerde me nog aan mijn toenmalige blauwe fiets met dikke banden waar één van de tantes, zo noemde we die mensen die in het kindertehuis de groepen bestierden, lang achter aan gerend heeft om mij te leren fietsen was toen zeker al 10 jaar oud. Heb dus het WWW echt afgescand maar een foto van de roggeveenstraat valt niet mee. We brengen het niet verder dan een kiekje van de nabij gelegen wateren.

Een vakantie staat me nog bij die werd doorgebracht op de Loosdrechtse plassen bij de familie Groenewoud een autospuiter (denk ik). Ik kon niet zwemmen dus dreef ik rond in een zwemvest. Dat het ding op een gegeven moment een beetje lek was deerde de pret even niet. Verder was het stenenhoofd (een bekende pier die in het ij steekt) een geliefde plek om rond te hangen en je kon zo mooi over de balken lopen en zelfs rennen. Dat ging lang goed totdat ik een keer uitgleed en pardoes in het ij belandde. Ondanks het gegeven dat ik niet kon zwemmen realiseerde ik me dat die balken op palen staan en ik me dus aan zo’n ding kon gaan vastklampen. Ik deed dat een goede man dook het water in, vanaf een schip wat lag aangemeerd aan het stenen hoofd, en duwde mij omhoog en anderen pakte van boven mij aan. Dus ook ditmaal geen lijk. De man die me redde verloor bij zijn reddingspoging zijn kunstgebit vernam ik later. Ik dacht ook dat de afstand van het water tot boven zeker 3 meter was of nog erger, maar gezien de redding moet het minder zijn geweest. En zo kwam ik ergens in de vijfde in Medemblik.

Aan het einde van het eerste semester zo rond carnaval ging ik permanent wonen bij pleegouders in Medemblik. Mijn pleegmoeder had vroeger in het Irene tehuis gewerkt op de babyafdeling en had een tweetal jaren voor dat ik permanent daar ging wonen eens geïnformeerd of er geen kind was dat nooit of zelden op vakantie ging. Ik was er dus zo eentje en van de diverse schoolvakanties kwam tenslotte een permanente plaatsing onder afstandsbegeleiding van de voogdijvereniging Humanitas. Van Amsterdam naar West-Friesland dus.



In Medemblik woonden we op het Koningshof, dat ziet u links. Wel een plaatje uit de oude doos. En verhuisden later naar het Vooreiland, plaatje rechts, dat er dus ook niet meer zo uitziet tegenwoordig, tegenwoordig staat er een appartementencomplex op de locatie waar ons huis stond naast de machine fabriek Krakei. Vanwege de watersport is het oudevaartsgat inmiddels doorgestoken en is de ‘kuip’ waar de voetbalclubs MFC en DEC voetbalden weer een haven geworden. Bij DEC heb ik nog een blauwe maandag gevoetbald. Na de lagere school, waar een zeker hoofd van de school meneer Ott regelmatig heeft geprobeerd van mijn oren aliënoren te maken met puntjes. De MAVO. Oh ja kwam ik in Amsterdam niet verder dan de box, met zwemmen in Medemblik haalde ik alle diploma’s die maar te halen waren en lag ik zeer frequent in het water van het IJselmeer.

Ik heb ook jaren bij de reddingsbrigade gezeten. Zomers in het water zwemmen, 's-winters bos-strand of wat dan ook lopen en de vaardigheden bijhouden van het manouvreren met de reddingsvlet van de KNBRD. inmiddels omgedoopt naar KNRM. Anno 2007 kon ik u nu een link aanbieden van Medemblik zelf. maar ook dat is al weer geschiedenis. Dus gaan we een nieuwe aanbieding maken deze dus. Ik was best goed in dat varen maar dan kon niet worden toegegeven door mijn vader, tevens lang Voorzitter van de club en ook de vaar-instructeur, vanwege zijn ervaring op het water. Zou wellicht lijken op voortrekken of vriendjes dan wel familie politiek toch! Heden ten dage is e.e.a blijkbaar geëvalueerd van een polyester vlet naar een dingy en makkelijk op te zoeken op het WWW
 

Gemaakt 28 augustus 2005 qua design
tekst (maart 2005) laatst aangepast 12 december 2012 en basis design door Fred.